Dr. M.J. du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 22 Mei 2005 (aand).

Sing vooraf: Psalm 46:3; Psalm 68:15.

Ons begin hierdie ontmoeting met God deur openlik teenoor mekaar en teenoor God te verklaar:
Ons hulp is in die Naam van die Here wat die hemel en die aarde geskape het.
Geliefdes, genade en vrede vir u van God ons Vader en die Here Jesus Christus deur die kragtige werking van God die Heilige Gees.
Amen.

Lofpsalm 36:2, 3.
Gebed.

Doksologie:
Aanbidding:
Skuldbelydenis:

Vergifnis:

Dank:
Smeking vir die nood van die gemeente en voorbidding vir die kerk, owerhede en sondige wêreld, asook die beroep op die beloftes van God
Algemene bede:
Verligting van die Gees ter wille van die Woorddiens:

Amen.

Psalm 9:1, 5, 12.
Skriflesing: 1 Petrus 4.
Teks: 1 Petrus 4:17

Want die tyd is daar dat die oordeel moet begin by die huis van God. En as dit eers by ons begin, wat sal die einde wees van die wat aan die evangelie van God ongehoorsaam is?

Wanneer iemand kwaad doen en sonde doen, word die Here se toorn wakker gemaak.

As die Here toornig is, verwerp Hy en stoot Hy af.
Ons lees in Jesaja 1:5 vv. dat die Here die volk straf omdat hulle die HERE verlaat. Sy presiese woorde is: Waar wil julle nog geslaan word, dat julle kan voortgaan om af te wyk?

Maar dis nie wat ons hier het nie. Hier het ons presies iets anders: Benoudheid ter wille van die geloof!

Die teksgedeelte gee aandag aan die volgende sake:

Die sinvolheid van ons lyding ter wille van die eer van die Here lê in ons hoop op die toekoms by die Here.
Die verskil tussen beproewing en versoeking.
Die oordeel van God begin in die kerk.

1. Die sinvolheid van ons lyding ter wille van die eer van die Here lê in ons hoop op die toekoms by die Here.

Wanneer iemand doen wat reg is en wat vir die HERE goed is, en so 'n persoon beland dan in lyding, dan neem die Here hierdie mens wat in lyding is se saak vir Homself.

Vir so 'n mens gee die Here uiteindelik volmaakte vryheid heerlikheid en saligheid.
Daar staan byvoorbeeld in 1 Petrus 2:20 dat daar geen roem is as jy sonde gedoen het, en dan geslaan word nie. Maar as jy goed doen en jy ly, sal God vir jou genade gee.

Want watter roem is daar as julle verdra wanneer julle sonde doen en geslaan word? Maar as julle verdra wanneer julle goed doen en ly - dit is genade by God. (1 Petrus 2:20 AFR53)

Die apostel Petrus gee in hierdie brief (1 Petrus 4:14 vv.) spesifiek aandag aan lyding en druk wat oor mense kom. Maar hy kwalifiseer hierdie lyding baie goed: dit is lyding en spanning as gevolg van die ware geloof in die Here.

Vooraf (1:3 vv.) het Petrus heel eerste gewys op die heerlikheid wat die gelowiges gaan erf. Hy het daarop gewys dat ons 'n lewende hoop het dat ons die dag wanneer Jesus op die wolke verskyn, in die genade van God gaan deel.

Van hoofstuk 1:13 af begin Petrus die inhoud van sy brief verander. Hy wil uitkom by 'n ander saak:

Hy wil verduidelik waarom die gelowiges op die aarde so aan die hoop en die geloof moet vashou.
Hy wil by die tema uitkom dat gelowiges onregverdig behandel mag word terwyl hulle goed doen.
Maar as hulle onder sulke druk en spanning kom, moet hulle nie ongelowig word nie, en ook nie aan hulle geloof twyfel nie.

Daarom stel Petrus in die gedeelte wat ons gegees het, mishandeling en lyding wat gelowiges oorkom, in die lig van die lyding van ons Here Jesus Christus.

Hy het ook gely terwyl Hy niks verkeerds gedoen het nie.
Ons lyding gaan dus noodwendig trekke van ooreenkoms hê met die van ons Verlosser.
Daarom dring Petrus by die gelowiges daarop aan dat hulle onder alle omstandighede moet aanhou om Godvrugtig te lewe - al veroorsaak dit hulle lyding.

Hy het 'n hele aanloop na die saak toe gehad dat mense verdruk word ter wille van hulle geloof.

Heel eerste het hy verwys na slawe wat oor hulle geloof verdruk word deur hulle base (2:18 vv.).
Daarna het hy dit gehad oor gelowige vrouens wat deur hulle mans verdruk word (3; 1 vv.).

Op 'n manier het Petrus die owerheid ook by hierdie saak betrek.

Hy verwys nie direk daarna nie, maar hy vermaan tog dat die Christene moet sorg dat hulle nie as moordenaars, diewe of misdadigers moet ly nie.
Dit beteken tog dat die gereg hulle gevang en in die tronk mishandel het.

O.a. is van die christene gevang ter wille van hulle geloof.
Ons weet dat die Christene in die tyd toe hierdie brief deur Petrus geskryf is, byvoorbeeld vervolg is omdat hulle nie die keiser wou aanbid nie.
Daarom word die ernstige waarskuwing aan die gelowiges gerig dat hulle nie oor hulle sondes deur die gereg betig moet word nie - hulle moet onberispelik lewe.

In vers 12 verwys Petrus na 'n vuurgloed van vervolging wat onder die gelowiges vir wie hy skryf, uitgebreek het.

Verstaanbaar was die gelowiges wat aan hierdie vervolging blootgestel was, geweldig ontsteld daaroor dat mense hulle sommer so sonder rede haat en doodmaak.
Hulle kon nie begryp wat besig was om te gebeur nie.
Daarom plaas Petrus die hele saak in perspektief: Dit is 'n beproewing, en 'n beproewing is nie 'n vreemde ding nie - daarom moet hulle ook nie daaroor verbaas wees nie.

Waarom laat die Here sulke dinge oor hulle kom? Dit is om die krag van hulle geloof te beproef.

Die Here wil hê dat hulle hulle oë moet optel en op die toekoms rig.
Maar nie 'n naby toekoms nie, soos volgende week of volgende jaar nie - nog baie verder: Op die koninkryk van God.
Vers 13 stel dit mooi dat die gelowiges van alles in die wêreld moet afsien, en hulle hoop vestig op Jesus Christus.

2. Die verskil tussen beproewing en versoeking.

Ons moet net duidelikheid kry oor die verskil tussen 'n beproewing en 'n versoeking as ons hierdie Bybelgedeelte goed wil verstaan.

'n Versoeking is iets wat met jou eie sondes te doen het, en wat jy self moet hanteer.

Om te veel te drink, is 'n versoeking. Om te lieg, is 'n versoeking. So kan ons al die gebooie opnoem.
Al hierdie dinge het te doen met jou gewilligheid of onwilligheid om gesond voor die Here te lewe.

'n Beproewing is heeltemal 'n ander ding. Dis iets wat van buite jouself af kom en wat met jou sondes niks te doen het nie.

Dit is iets wat met jou gebeur, en waarmee die Here gewoonlik jou geloof toets, of louter, of altwee.

Net so is daar ook 'n groot verskil in die lyding wat oor jou kom wanneer jy in 'n versoeking geval het, en die lyding wat oor jou kom wanneer jy beproef word.

Lyding as gevolg van jou sondes is jou eie skuld.
Lyding wat oor jou kom as gevolg van beproewing is om jou geloof te louter.
Oor jou sondes moet jy jou skaam, maar oor lyding wat oor jou kom ter wille van Jesus Christus, hoef jy jou nie te skaam nie.

Voorbeelde van lyding as gevolg van beproewing is:

Job se kinders wat almal op een dag sterf, en Job wat hierdie baie hartseer moet hanteer en sy geloof moet behou tot eer van God.
Of hierdie mense aan wie Petrus hierdie brief skryf: hulle doen alles wat reg is, maar hulle word vervolg en doodgemaak.

Petrus verwag by hierdie lesers van hom 'n bepaalde kennis wat ons ook moet hê as ons hierdie gedeelte in die Bybel wil verklaar.

Dit is die feit dat Jesus Christus geleer het dat die hewigheid van die vervolging van ware gelowiges sal toeneem al hoe nader sy wederkoms kom.
Die gelowiges moet nie verbaas wees wanneer dit gebeur nie,

want hulle weet mos dat die toestand deur die Here gebruik word om die ware gelowiges se geloof te suiwer,
en om terselfdertyd die finale skeiding tussen die gelowiges en die ongelowiges te bewerk.
Dis juis in sulke tye wanneer die ware gelowiges onthou dat hulle tydens hulle aardse bestaan sal moet ly ter wille van Christus, maar dat hierdie lyding afgerond word met die ewige heerlikheid en blydskap by die Here self in die tyd na sy wederkoms.

Hier het ons 'n baie duidelike voorbeeld daarvan dat die Here die werke van die duiwel gebruik in diens van sy eie eer, want hierdie vervolgings begin werklik by die haat van die duiwel teen die mense wat hy nie van die Here vervreem kry nie.

Maar die Here gebruik dit vir die heilsame doel dat sy gelowiges in sulke tye reiner en sterker word in hulle geloof.
Vers 13 stel dit mos duidelik dat die mense wat nouer gemeenskap met die Here Jesus onderhou, by voorbaat die vreugde daarvan ervaar dat hulle met blydskap sal jubel wanneer Jesus sy heerlikheid openbaar - dit is wanneer Hy weer kom.

Luister ook na wat oor hierdie saak in Romeine 8:17 geskryf staan:

en as ons kinders is, dan ook erfgename, erfgename van God en mede erfgename van Christus, as ons naamlik saam met Hom ly, sodat ons ook saam met Hom verheerlik kan word. (Romeine 8:17 AFR53)

Lyding op die aarde vir Christus en die blydskap in die hemel saam met Christus is dus onlosmaaklik verbind aan mekaar.

3. Die oordeel van God begin in die kerk.

Verse 14 - 16 onderstreep weer een saak baie duidleik:

Die straf en lyding wat oor die gelowiges kom terwyl hulle op die aarde lewe, mag nie wees omdat hulle gestraf word oor sondes wat hulle doen nie.
M.a.w. dit mag nie regmatige straflyde wees nie.
Die straf en beledigings wat oor hulle kom, moet enkel en alleen wees omdat hulle in die Here glo, en omdat hulle onder alle omstandighede aan Hom en aan sy Woord getrou bly.

Ons beleef dit as 'n vernedering wanneer mense ons smaad oor ons geloof. Maar God ervaar dit anders!

Hy laat sy Gees deur ons spreek, en daardeur word Hy die Regter oor die wat ons verneder. As mense ons verwerp ter wille van ons geloof, onthou dan dat God ons aanneem.
Ons styl moet net reg wees:

Dink hier aan Stephanus op die dag toe hy met klippe doodgegooi is oor sy geloof.
Toe hy nog in die hof was, en getuienis gelewer het oor sy geloof, het die mense in die hof almal gesien dat sy gesig soos die van 'n engel was (Hand. 6:15).
Later het hy sy oë opgeslaan, en almal kon die hemelse vreugde uit hom sien uitstraal toe hy gesê het dat hy die hemele geopen sien en die Seun van die mens terwyl Hy aan die regterhand van God staan.
Hieroor het hulle hom met klippe gaan doodgooi.

As mense jou dus verwerp oor jou geloof, of jou laat ly ter wille van jou geloof, dan beteken dit dat hulle God verwerp. Terselfdertyd gebruik die Here ook so 'n toestand om skeiding tussen die mense te bewerk.

Tot die heidene ervaar hierdie skeiding tussen mense, omdat hulle self sien dat daar 'n band is tussen die gelowiges en die Here, terwyl hulle nie hierdie band het nie - soos wat in die geval van Stephanus ook mooi beskryf word.

Hierdie soort van lyding soos wat Stephanus oorgekom het, is dus in 'n sekere sin 'n genadebeskikking omdat jy daarin die geleentheid kry om ter wille van Christus te ly. Dis 'n voorreg om dit te kan doen.

Die kern van die hele saak van onregverdige lyding wat oor die gelowiges kom, word in vers 17 saamgevat:

Die tyd is daar dat die oordeel moet begin by die huis van God. God suiwer sy kerk op hierdie manier.
Van die duiwel se kant af dink hy dat hy die kerk vernietig, maar van God se kant af gesien is dit sy oordeel wat voltrek word tot suiwering van sy kerk.

Die ware kerk van die Here onderskei hulle van die ongelowiges en van die valse kerk daarin dat hulle bereid is om onder alle omstandighede die eer van God te handhaaf.

Hulle is selfs bereid om te sterf vir die eer van God. Hulle weet dat geen mens op die aarde hulle kan oordeel nie, want die ware oordeel is voor die regbank van die Here.
Daar is hulle saak reg, want die ware gelowiges gaan daar verskyn in die versoening van die Here Jesus Christus.
Maar die valse gelowiges en die ongelowiges gaan daar verskyn in die ellendes van hulle ongeregtigheid - ook die wat hulle bedryf het toe hulle die gelowiges vertrap en verdruk het.

Die oordeel van die Here begin op 'n eienaardige plek:

Ons sou dink dat die Here maar eers die ongelowiges in die hel kan gooi en dan die mense in die kerk kan begin sif om uit te maak wie van hulle gelowiges en wie ongelowiges is.
Die Here doen dit egter anders: Hy sif eers in die kerk.

Die oordeel moet begin by die huis van God - skryf Petrus.
Daarom moet ons so skerp aandag gee aan onsself.

Die einde van die wat hulleself op die aarde reeds onderkei as haters van God en van sy gelowiges, gaan verskriklik wees. Daar is nie 'n taal op ons aarde wat die woorde het om te beskryf hoe vreeslik dit in die hel gaan wees nie.

Want die tyd is daar dat die oordeel moet begin by die huis van God. En as dit eers by ons begin, wat sal die einde wees van die wat aan die evangelie van God ongehoorsaam is?

Wat kan ons in ons eie toekoms verwag?

Die waarheid is dat ons in hierdie dae baie geloofswakker moet wees, sodat die satan ons nie van 'n kant af vang waarvandaan ons dit nie verwag nie!
Adam en Eva is so onverhoeds betrap omdat hulle nie waaksaam genoeg was nie.

Ons praat deesdae baie oor die toekoms van ons godsdiens in ons land onder die huidige regering met sy godsdiensvreemde leerplanne.

Ons praat baie oor dinge wat skeefloop en oor dit ons raak.
Maar wat van dit wat in die kerke self gebeur? Is dit nie waar die groot fout dalk lê nie.

Kyk ons nie te ver op die horison en soek daar na die die Satan nie, terwyl hy reeds in die kerk self besig is om die evangelie van Jesus Christus te vermoor nie?

Dis goed om te ly vir Jesus Christus. Maar dan moet dit 'n lyding wees wat oor ons kom omdat betyds ons veg vir die eer van God.

Dit moet nie lyding wees wat oor ons kom omdat ons te swak was om die eer van die Here te beskerm toe die tyd daarvoor reg was, en as gevolg van ons swakheid het die dwaalleer hom in die kerk gevestig nie.
Broeders en susters, waak en bid. As ons moet ly vir die eer van die Here, sorg dan dat dit nie onnodige dinge is wat onsself veroorsaak nie.
Weet dat God ons vir die regte lyding seën met die ewige vreugde van sy koninkryk.

Amen.

Slotgebed.
Slotpsalm 66:4

Die genade van die Here Jesus Christus en die liefde van God en die gemeenskap van die Heilige Gees bly by u almal.
Amen.

Dr. M.J. du Plessis
Gereformeerde Kerk Bellville
Datum: 22 Mei 2005 (aand).