Dr MJ du Plessis Gereformeerde Kerk Bellville Datum: 22 Augustus 2004 (oggend)

Sing vooraf: Skrifberyming 7-2:1, 2

Ons hulp is in die Naam van die Here wat die hemel en die aarde geskape het.
Geliefdes, genade en vrede vir u van God ons Vader en die Here Jesus Christus deur die kragtige werking van God die Heilige Gees.
Amen.

Lofpsalm 98:1, 4

Geloofsbelydenis Nicea

Wet

Psalm 16:4

Gebed

Psalm 142:1, 6

Skriflesing: Jesaja 6
Teks: Jesaja 6:3 en 5

En die een het die ander toegeroep en gesê: Heilig, heilig, heilig is die HERE van die leërskare. Die hele aarde is van sy heerlikheid vol! (Jesaja 6:3 AFR53)

Toe het ek gesê: Wee my, ek is verlore! Want ek is ’n man onrein van lippe en woon onder ’n volk wat onrein van lippe is; want my oë het die Koning, die HERE van die leërskare, gesien! (Jesaja 6:5 AFR53)

In hierdie hoofstuk word dinge geopenbaar wat onmiddellik ingryp in elkeen van ons se persoonlike geloofslewe. Kom ons kyk daarna!

Jesaja sien die Here!
Die serafs sien ook die Here!

Maar die effek is verskillend:

Die serafs roep mekaar aanhoudend toe: Heilig, heilig, heilig is die HERE van die leërskare. Die hele aarde is van sy heerlikheid vol!
Jesaja kan niks van die soort uitroep nie. Sy sondebesef slaan hom totaal plat. Hy praat maar net en sê: Wee my, ek is verlore! Want ek is ’n man onrein van lippe . . .

Ons kyk in hierdie preek na die volgende dinge:
1.   Eerste kyk ons na wat ’n mens ervaar wanneer hy God sien.
2.   Daarna kyk ons na wat God daarvan maak.

1.   Eerste kyk ons na wat ’n mens ervaar wanneer hy God sien.
Deesdae is daar baie aansprake deur mense wat tot bekering kom agter leiers aan wat God sogenaamd gesien het, of met wie God gepraat het, of aan wie die Here dan nou ’n besondere boodskap sou gegee het. Dit geld ook van mense wat dan nou die Here as ’t ware nuut ontdek het in die Bybel of wat die openbaring van God herskryf omdat hulle beter openbaringe het!

By al hierdie leiers – en kerke – is daar iets opvallends:

Daar is ’n baie sterk verwaandheid dat hulle alleen die waarheid het.
Al bedek hulle hierdie verwaandheid met hoeveel sweem van nederigheid, die boodskap wat hulle uitstraal is: ons het die waarheid en ons weet – teenoor ons ander wat die “ag siestog” klompie gelowiges is.

Daarom is dit so ontsettend belangrik om na hierdie gedeelte in die Skrif te gaan kyk en te sien wat hier aan die gang is, sodat ons die waarheid kan weet van iemand wat God sien of gesien het.

Jesaja sien God in sy heerlikheid – maar hy sien God ook in sy heiligheid. Hy sien ’n heilige God.

Dis ’n eienskap wat baie vreemd is aan alle ander godsdienste wat daar op die aarde is.
Heiligheid is ’n eienskap wat net by die Drie-Enige God alleen voorkom.
Die wat almal aan hierdie God wil behoort, moet ook heilig word.
Dis ’n baie swaar proses.

Dis ook ’n proses wat met baie seer en baie pyn gepaard gaan.
Dis swaar en gebeur nie maklik nie.
Daar is uit die oordeel van God net een enkele pad uit: Hierdie heiligwording is net te kry in die verlossende en vrymakende genade van God.

Daarom raak Jesaja beangs oor sy sondes. Hy raak nie soos die moderne teoloë selfvoldaan omdat hy God gesien het nie. Is dit nie dalk ’n toets vir die waarheid of iemand God werklik gesien het en of hy werklik met God kontak het nie?

Jesaja sê hy het God gesien. Kan ’n mens God sien? Wat openbaar die Bybel hiervan?
Ons lees van die gesprek wat God met Moses gehad het, waarin die volgende deur God gesê word:

Verder het Hy gesê: Jy kan my aangesig nie sien nie, want geen mens kan My sien en bly lewe nie. (Eksodus 33:20 AFR53)

Die Nuwe Testament sluit hierby aan, want die openbaring van God lê altyd op een reguit lyn:

Niemand het ooit God gesien nie; die eniggebore Seun wat in die boesem van die Vader is, dié het Hom verklaar. (Johannes 1:18 AFR53)

Die apostel Paulus skryf in dieselfde lyn vir Timoteus:

. . . dat jy die gebod onbevlek, onberispelik bewaar tot by die verskyning van onse Here Jesus Christus wat op sy eie tyd vertoon sal word deur die salige en enigste Heerser, die Koning van die konings en Here van die here, wat alleen onsterflikheid besit en ’n ontoeganklike lig bewoon, wat geen mens gesien het of kan sien nie, aan wie toekom eer en ewige krag. Amen. (1 Timoteus 6:14-16 AFR53)

Tog is daar ’n manier waarop net sekere mense God wel sal sien. Jesus Christus het tog duidelik gesê:

Salig is die wat rein van hart is, want hulle sal God sien. (Matteus 5:8 AFR53)

Die punt is dus net dat geen fisiese oog God kan sien nie, omdat God ’n geestelike Wese is. Hy is die onsienlike ewige God.

Om God te sien, is dus om Hom te sien in en deur sy openbaring.
Hy openbaar Homself in sy Woord en deur sy Gees. Op hierdie wyse sal ons almal God dus kan sien.

Wie het die profeet Jesaja gesien? Die openbaring hieroor is vir ons belangrik. In Afrikaans staan hier net dat hy die Here gesien het, maar ons weet dat in die Hebreeuse Bybel daar verskillende name is wat die Here het, en elke een van hierdie name openbaar iets anders van God se Wese en van Wie Hy is.

Die Naam van God wat hier gebruik word, is die Naam wat beteken dat God magtig is om dit wat Hy ten doel het, uit te voer. Hy is die onstuitbare en onkeerbare ewige God.
In sy soewereiniteit kan Hy mense se harte verhard, maar kan Hy ook die wat sondeskuld bely, heilig maak. In sy hande is die tye van alles en van almal wat bestaan: Hy skep en Hy vernietig soos sy raad bepaal.
Verder sien Jesaja die Here op ’n troon. Dit beteken dat die Here Koning en Regter is oor alles wat bestaan. Hy is reeds die ewige Koning wat besig is om reg te spreek oor alles wat bestaan.

Rondom God se troon is daar serafs. Dis die enigste plek in die Ou Testament waar ons van hulle lees.

Letterlik beteken hulle naam die vlammendes, of hulle wat uit vuur bestaan.
Hulle is skepsele soos ons wat as persone voorgestel word: Hulle het gesigte en hande en praat soos mense. Hulle het ses vlerke – ses vlammende vlerke!

Hierdie serafs doen iets baie besonders: Hulle prys die heiligheid van God aanmekaar. Hulle bly mekaar toeroep: Heilig, heilig, heilig is die HERE van die leërskare.

Hier word ’n ander Naam van God gebruik – sy Verbondsnaam in ’n kombinasie. Hy is God wat ewig bestaan en wat ewig heers oor al die leërskares van engele en geredde mense voor sy troon.

Wat beteken die woord heilig? Die woord beteken: afgeskei wees van. Dit beteken dat daar iets is wat God in sy volmaaktheid afskei van sy skepping af – iets wat Hom totaal anders maak as die skepsele: Hy is heilig. Hy doen nie sonde nie. Hy maak ook nie foute nie. Hy doen niks verkeerds of leliks nie.

Dit openbaar dat die Here ’n aanspraak maak op ons:

Ons moet ook van die sonde en alles wat lelik is, afskei.
Ons moet hierdie karaktertrek van Hom soek, opsoek en ons eie maak.
Ons moet heilig wees. Ons moet Hom dit voortdurend toeroep met ons hele lewe.

Om God se heiligheid te aanbid vereis meer as net om dit drie keer uit te roep. Jesaja het dit ook dadelik verstaan.

Toe die serafs klaar uitgeroep het: Heilig, heilig, heilig is die HERE van die leërskare, is dit Jesaja se beurt om te aanbid
Hy kon nie. Die Here openbaar tog wie voor Hom mag verskyn. Jesaja het dadelik geweet dat hy nie kwalifiseer om voor die Here te verskyn nie! Die Here openbaar die volgende:

Maar wie kan die dag van sy koms verdra? En wie kan standhou as Hy verskyn? Want Hy sal wees soos die vuur van die smelter en soos die loog van die wassers. (Maleagi 3:2 AFR53)

Wie mag klim op die berg van die HERE? En wie mag staan in sy heilige plek? Hy wat rein van hande en suiwer van hart is, wat sy siel nie ophef tot nietigheid en nie vals sweer nie. (Psalms 24:3-4 AFR53)

Onmiddellik dink Jesaja oor homself en hy sien homself soos God hom sien: Hy is flenters van al die sonde en lelike dinge wat hy doen. Hy kan nie uitroep dat God heilig is nie, want sy eie lewe het niks van die vlammende heiligheid wat die serafs s’n het nie. Sy belydenis is een van verdoeming tot die ewige dood:
Wee my, ek is verlore! Want ek is ’n man onrein van lippe en woon onder ’n volk wat onrein van lippe is; want my oë het die Koning, die HERE van die leërskare, gesien! (vers 5)

Wat ’n verskriklike evaluering van homself: Ek is so sondig, ek kan God nie prys nie!

Wie van ons is al op daardie punt, want in ons belydenis bely ons baie duidelik dat ons eers die verlossing in die Here Jesus Christus kan toeëien nadat ons besef hoe groot ons sondes en ellende is – dus ook ons verlorenheid.

2. Kom ons kyk na wat God daarvan maak.
Jesaja kan God dus nie prys voordat daar nie by hom eers ’n skoonmaak van sy hart en sy lippe is nie. Hy moet vrykom van sy sonde wat hom van God af wegkeer.

God verwerp Jesaja nie. Hy maak hom rein.

Ons weet dat God deur die inwerking van sy Heilige Gees in mense inwerk. Dis hoe Jesaja tot sy sondebesef kom. Dis waar God begin om elke mens se hart (en daardeur ook sy lewe!) skoon te maak.

Duidelik openbaar die Here sy genade:

Om God te prys is niemand se reg nie. Dis ’n genadereg wat God net aan sekere mense toeken.
Dis nie die hele volk wat die Here sien nie. Dis Jesaja wat die Here sien. Dis nie alle mense wat rein gemaak word om die Here te kan dien nie. Dis Jesaja wat rein gemaak word. So werk God se uitverkiesende genade.

God laat ’n seraf Jesaja se lippe met ’n gloeiende kool aanraak.

Die reinwording is nie iets wat sommer net gebeur nie. Hierdie kool is so warm dat die seraf dit met ’n tang van die altaar afhaal.
Ons kan dus net dink dat Jesaja se lippe ontsaglik moes gebrand het toe die kool daaraan geraak het – al leer die Bybel dit nie – die res van die toneel maak dit tog duidelik!
Jesaja ondergaan dus die pynlike proses van reinmaking en heiligmaking. Daarna eers kan die Here Jesaja gebruik in sy diens. Dan eers is Jesaja ook bereid om werklik vir die Here te werk.
Jesaja is deur geweldige wroeging en lyding om tot op die vlak te kan kom waar hy waardig genoeg is om vir die Here te kan werk en om die Here te kan dien.

Dit beteken nie dat Jesaja nou maar vrypostig kan raak nie. Hy moet nog steeds (nou eers!) versigtig wees in sy doen en optrede.

Die bewys daarvoor lê in die serafs se optrede: Al is hulle vlammend van heiligheid, moet hulle nog steeds met twee vlerke hulle voete toemaak en met twee hulle oë omdat hulle onwaardig is om God te sien. Hulle sal dadelik sterf as hulle Hom sien of oneerbiedig voor Hom verskyn.
Die beginsel is baie duidelik: God gebruik mense wat deur die angs van hulle sondes geworstel het.

Jesaja het dienooreenkomstig ’n roeping aanvaar wat ’n roeping was wat met pyn vervul moes word . . .

En Hy het gespreek: Gaan sê aan hierdie volk: Hoor altyddeur, maar verstaan nie, en sien altyddeur, maar bemerk nie.
Maak die hart van hierdie volk vet en maak hulle ore swaar en bestryk hulle oë, sodat hulle nie sien met hul oë en met hul ore nie hoor en hul hart nie verstaan nie, en hulle hul nie bekeer en gesond word nie.
Toe sê ek: Hoe lank, Here? En Hy antwoord: Totdat die stede verwoes lê, sonder inwoners, en die huise sonder mense en die land verwoes is tot ’n wildernis,
en die HERE die mense ver verwyder het en die verlatenheid groot is in die land.

So kom ons verlossing en ons roeping ook in die werklikheid van die lewe uit.

Die Here laat ons dikwels sy heiligheid sien, sodat ons ons sondeskuld pynlik en skerp moet beleef.
Hy doen dit juis omdat Hy daardeur genade gee. Hy kon ons gelos het dat ons doodgewoon vernietig geraak het deur sy straf, maar Hy doen dit nie so nie. Hy brand ons sonde uit ons uit sodat ons waardig genoeg kan word om Hom te aanbid en reg te kan lewe.

Hy doen dit vir ’n rede: Hy het versoening bewerk deur die vuur van sy toorn op ons Borg Jesus Christus te laat losbrand. Dit is wat dit beteken as daar in 1 Korintiërs 3:15 geskryf staan:

. . . as iemand se werk verbrand word, sal hy skade ly; alhoewel hy self gered sal word, maar soos deur vuur heen.

Die feit dat die warm kool van die altaar af gehaal word om Jesaja te brand, is juis die bewys daarvan dat dit sinspeel op Jesus Christus se versoening, want die altaar is juis die plek van versoening waar die offer tot versoening gebring word.

Ons kan deur die toorn van God kom omdat Hy die vlamme van ons sondes by ons laat verbybrand het op Jesus Christus.

Maar dit laat ons met die verantwoordelikheid: Ons moet deeglik selfondersoek doen oor ons lewens.
Ons moet die erns van sonde besef en verstaan en ons moet berou hê daaroor. Wie ook al daaroor berou het, word deur God heilig gemaak – al is dit deur die pyn van selfondersoek.

Berou is ook nie sonder pyn nie.
Ware berou het dikwels ’n pyn wat jou jou lewe lank gaan bybly en teister – soos dit met Paulus was wat nooit kon vergeet dat hy een tyd die kerk van die Here vervolg het en die mense wat in Jesus Christus glo, laat doodmaak het nie.

Bid en glo in God se genade. Leef die Here tegemoet met heilige lewens wat getuig van ware berou oor ons sondes. Kom saam Nagmaal toe, sodat ons hierdie versekering simbolies mag ontvang en fisies mag proe wanneer ons tydens die Nagmaal die brood en wyn proe wat van ons verlossing getuig.

Kom ons kom en juig in ons harte saam met die serafs voor God se troon:
Heilig, heilig, heilig is die HERE van die leërskare.
Heilig, heilig, heilig is die HERE van die leërskare wat ons die onreinheid van ons harte en lippe vergewe.
Heilig, heilig, heilig is die HERE van die leërskare wat ons heilig maak en in sy diens gebruik.

Amen.

Slotgebed

Skrifberyming 5-4:1-6 (10:1-6)

Die HERE sal jou seën en jou behoed;
Die HERE sal sy aangesig oor jou laat skyn en jou genadig wees;
Die HERE sal sy aangesig oor jou verhef en aan jou vrede gee.
Amen.

Dr MJ du Plessis
Gereformeerde Kerk Bellville
Datum: 22 Augustus 2004 (oggend)